همه ما حق داریم که قلبمان با نگاهی عاشقانه نشانه گرفته شود..

عشق بدون قید و شرط تجربه میشه شکست عشقی تجربه نمیشه باعث بهبود روابط میشه شکیبایی رو در فرد تقویت میکنه منجر به خودشناسی میشه خالص هست و به دور از مادیات مسئولیتی برای فرد ایجاد نمیشه پ.ن: اینا تجرب

کاش حلالم کندهر آنکسی که او را در بیراهه پنداشتمو چه بسی در آن هنگام من در گمراهی بودم...خدایا دیوار اندیشههای مرا ویران کنآنگاه که اولین خشت ناپاک را بر آن سوار میکنم.

الف.پسر همسایه مون حدودا 10 ساله هست. داشت گریه میکرد که چرا مامانش اجازه نمیده بره کوچه و مثل بقیه از چارشنبه سوری لذت ببره. مامانش هم داشت تلاش میکرد که حواس پسره رو به چیزهای دیگه پرت کنه ...(تو

داشتم به نقش آدما فکر میکردم و نقشی که بازی میکنن.به نظرم شناختن این نقش مهمتر از شناختن خودشونه!

ارزشها همه چیز هستن. وقتی ارزشهات رو خوب بشناسی تصمیمگیریها خیلی آسون میشن. خانواده و اخلاق ارزشهای من هستن.

چه بنویسم که طعنهای نخورد این مقدس واژه؛ رفاقت.هیچ نمیگویم، فقط:تو را به حرمت هر چه نگهش میداری، نگهش دار...

کارهای زیادی هستند که برای بهبود زندگی خودمان و کسانی که میشناسیم میتوانیم انجام دهیم؛ اما معمولا به فکر کارهایی هستیم که دیگران باید برای تغییر اوضاع انجام دهند!

مثل حس پیرمردی به ترافیک سنگین خیابون؛ وقتی میخواد از عرضش عبور کنه...

این روزها روی طراحی سایت 118 کار میکنم و قراره خدمات بهینه سازی سایت ارایه بدیم. خوشحال میشم دوستانی که در این زمینه تجربه دارن برای همکاری تماس بگیرن.

دوستی میگفت وقتی کسی را دوست داری که او دوستت ندارد! تو کسی را از دست میدهی که دوستت نداشتو او کسی را از دست میدهد که دوستش داشت!خدا جونم این روزا هوامو بیشتر داشته باش! آخه به احتمال زیاد کسی که قراره خوشبختش کنم منتظرمه! باید پیداش کنم!

دلم دعای پیرزن غریبه ای را میخواهد که سحرگاهی از خدایش آمرزش گناهانم را بخواهد...

چون به دنبال شناخت هستم، سعی میکنم نظر جمع صرفا به خاطر نظر جمع بودن تاثیر نذاره به نظراتم!

حدود 700 هشصدتایی درخواست ارتباط توی لینکدین اومدهحدود 100 تاییش رو بررسی کردم و خسته شدم...

ترس این روزهایم این است که همه شکهایم تبدیل به واقعیت میشوند...آدمها خیلی ساده دروغ میگویند و برای چه را احتمالا خودشان هم نمیدانند.سعی میکنم زیاد دروغ نگویم!

تنهایی شاید زمان خوبی برای شروع دوباره نوشتن باشد...ولی خوب میدانم که از تنهاییهایم نخواهم نوشت.در تنهاییهایم به اوقاتی که با دیگران بودم میاندیشید و از آنها مینویسم.درباره آدمهای اطرافم، درباره جامعهای که در آن هستم، درباره بدیها و خوبیها، درباره احساسات خوب و بدم در ارتباط با دنیای پیرامونم.دوباره...

حسین خیلی عوض شدی! قبلنا اینطور نبودی!آره! چند نفر دیگه هم قبلا اینو بهم گفتن! میدونی مشکل کجاست؟ میدونی چرا اینطوری شدم؟ دلیلش اینه که متوجه شدم همه مثل هم نیستن! مثل هم فکر نمیکنن! فهمیدم بین احوالپرسیها فاصلهها هست! خوب قبلا نمیدونستم که وقتی بعضیها در مورد چیزی سوال میکنن منظورشون میتونه چیز دیگ...

به دردم نمیخوردن! پاکشون کردم :)بیشتر شاید به این خاطر که به من ربطی نداشتن!چیزای اضافی باعث میشه ذهن و روحمون درگیر بشه...

همه تنهایت میگذارندخودت هستی و آنچه خودت بودیو دیگر فقط به خودت فکر میکنی و به هر آنچه که با خود داری...همه ما روزی مفهوم تنهایی را فراموش خواهیم کرد...

بعد از سختیهاو پس از آن لحظه گرفتن هدیه از خداو زمانی که ناخودآگاه به سجد میافتی و پس از همه اینها...درست وقتی که حس میکنی جعبه کادوی خدا خالی بود!منتظر لحظهای زیباتر باشسورپرایز اصلی خدا